Po drugiej stronie lustra...

Chciałabym, żebyś tu był.

gaffkat7 — Wed, 30 Dec 2009 18:28:56 +0000

Dzisiejszy wpis poświęcę spotkaniu. Spotkanie to miało miejsce niedawno. Zaledwie pare tygodni temu, trwało troszkę ponad godzinę. Być może nie było w tym nic specjalnego, wzruszającego. Dla mnie jednak punkt widzenia z jakiego zostanie napisana dalsza częśc tekstu jest bardzo ważny. Wszystko miało miejsce w specjalnym ośrodku szkolna wychowawczym. Chłopak, który wcześniej nigdy nie przebywał wśród niepełnosprawnych dzieci trochę z przypadku, trochę ze zbiegu okoliczności znalazł sie w samym środku świetlicy, tuż po zajęciach. Poprosisłam go, żeby w paru zdaniach opisał swoje wrażenie. Posłuchajcie:

To co przedewszystkim dominowało przed wejściem to uczucie lekkiego zaniepokojenia, może strachu. Wynikającego z czego, być może z nieznajomości ludzi. Tak to na pewno nieznajomość. Zaraz po wejściu staram się jakoś usadowić, w neutralnym miejscu, niezbyt rzucać się w oczy. Grupka podopiecznych kręci się po sali, częśc coś rysuje, część w coś gra. Po chwili obserwacji widzę, że dzieci są radosnę, rozbrykane to prawda, ale szczerze radosne. Szczerość to coś co dominuje w ich osobowości, być może tylko mi się tak wydaje, ale w ich zachowaniu nie ma niczego udawanego, wszystko jest spontaniczne i naturalne. Jak się dowiedziałem jeden chłopiec obchodził urodziny(chyba ?). Postanowiłem złożycć mu życzenia to co mnie urzekło, to rzeczywista radośc przyjmujęcego, który już w momencie wypowiadania słów rzucił mi się na szyję i szczerze ucałowała w oba policzki, jeden po drugim, dynamicznie i zamaszyście. Chyba od tej chwili rzeczywiście przestałem czuć się obco. Gdyby wszyscy ludzie byli tak otwarci, prawdziwi, życie byłoby prostsze, trawa zieleńsza, światło jaśniejsze, a noc piękniejsza.

Garść przydatnych linków

gaffkat7 — Tue, 29 Dec 2009 21:14:24 +0000

Celem mojego następnego wpisu jest zebranie w jednym miejscu linków do stron o tematyce nawiązującej w węższym lub szerszym sensie do zawartości blogu. Mam nadzieje, że wyselekcjonowałam ciekawe i przydatne.

http://www.poradnikpr.info/?p=559

http://www.jadwiga.org/content/view/103/42/

http://www.czytelniamedyczna.pl/nowa_pediatria-34

http://www.adhd.info.pl/

http://www.zespol-downa.website.pl/

Dlaczego zmiana tytułu ?

gaffkat7 — Mon, 28 Dec 2009 17:18:21 +0000

Jak zapewne wnikliwy czytelnik zdążył zauważyć od niedawna zmianie uległ tytuł blogu. Można sobie postawić pytanie : dlaczego ? Wszakże tytuł to wizytówka, klucz do zrozumienia całości. Przesłanek było kilka. Poprzedni tytuł nie do końca oddawał całość treści zawartej. „Technologia a niepełnosprawność” zwracał uwagę tylko na jeden aspekt, dominujący wprawdzie, aczkolwiek nie jedyny. Posłużyłam się metaforom żeby znacznie rozszerzyć krąg znaczeniowy, a tym samym skłonić odbiorcę do kompleksowego zwrócenia uwagi na sedno sprawy. Druga strona lustra to świat ludzi niepełnosprawnych, zwłaszcza dzieci w ich całej okazałości. Świat tożsamy z tym co znamy, a jednak odbity, przetworzony przez pryzmat szklanej tafli. Niby wszystko jest takie samo, a jednak druga strona przywodzi na myśl świat odmienny, inaczej postrzegany, pełen niezauważalnych dla zwykłego człowieka przeciwności. Jest w nim jednak coś fascynującego, coś kuszącego swoją innością. Podróż do tego świata to doświadczenie napewno ubogacające, uczące pokory, wrażliwości.

Dzisiejszy tekst wyszedł mi trochę poetycko, ale czy nie jest tak, że świat ludzi niepełnosprawnym jest wierszem, który musimy nauczyć się rozumieć, wyciągając z niego bogate treści. Niech więc zostaje to, co jest powyżej.

„Grozeszły się po mrokolicy
Smokropne strasznowiny:
Dziwolęk znowu smokolicy
Ponurzył się w grzęstwiny.”

(Powyższy tekst to przekład pierwszej strofy wiersza Lewisa Carolla zawartego w powieści tegoż autora pt.:”Po drugiej stronie lustra” autorstwa Antoniego Marianowicza.)

Koncert wigilijny „Dzieci dzieciom”.

gaffkat7 — Wed, 16 Dec 2009 17:11:11 +0000

Wiem, że ten wpis nie bardzo trzyma się tematu projektu, ale uważam że o takim koncercie powinni wiedzieć ludzie nie tylko z miejscowości Puck, ale też inni;)Poza tym nadchodzą Święta,więc temat jest na czasie.

Chciałam się podzielić ważnym dla mnie wydarzeniem, które miało miejsce dnia 15 grudnia 2009. Mianowicie tego dnia odbył się piękny koncert pt.” Dzieci dzieciom” w którym to właśnie dzieci biorą czynny udział, bez udziału dorosłych. Na tym koncercie dzieci pomagają dzieciom.Prawie cztery tysiące złotych udało się zebrać podczas wigilijnego koncertu, pieniążki te zostaną przekazane na paczki dla najuboższych dzieci z naszego miasta. Sam spektakl w hali Powiatowego Ośrodka Sportu Młodzieżowego, na który przyszły dziesiątki osób, zyskał pochlebne komentarze. To zasługa młodych aktorów, ale i ciekawej scenerii oraz atmosfery, którą udało się wyczarować za pomocą m.in. muzyki i światła. Razem z ponad setką artystów publiczność mogła wybrać się w podróż po całym świecie i poznać największe bolączki rodzin w Japonii, USA, Indiach czy Polsce. Na koniec wszyscy, wraz z aniołami, spotkali się przy stajence.

Koncert jest dla mnie wielkim przeżyciem, ponieważ właśnie tymi owymi rozradowanymi aniołami, były dzieci ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Pucku, w którym pracuje. Wiele godzin i bardzo dużo pracy włożyliśmy w przygotowanie dzieci z niepełnosprawnością intelektualną, aby tego wieczoru mogły dorównać dzieciom z innym masowych szkół. Dzieci bardzo się starały i bardzo przeżywały koncert i wcześniejsze przygotowania. Podczas oglądania szczególnie momentu w którym występują” nasze aniołki” łzy leciały same po policzkach, ale łzy te były pełne szczęścia, radości i podziwu dla najmłodszych wykonawców.

Przed samym koncertem udało mi się zrobić parę zdjęć naszych małych cudownych aniołków, uśmiech pojawia się sam na twarzy oglądając te zdjęcia.Czyż nieprawda?;)

Terapia muzyką w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi.

gaffkat7 — Mon, 07 Dec 2009 17:23:36 +0000

Witam bardzo serdecznie, wszytskich czytajacych ten wpis;)
Jestem studentką I roku pedagogiki o specjalizacji, która zajmuje się dziećmi niepełnosprawnymi umysłowo oraz ich terapią. Korzystjąc z okazji, chciałabym napisać jakią wspaniałą technologią, a zarazem skuteczną terapią właśnie dla dzieci niepełnosprawnych jest Myzykoterapia.
Otóż owa terapia pojawiła się już bardzo dawno temu, ale od niedawna została uznana za skuteczną i bezpieczną terapię. Myzykoterapia jako dyscypliną stale rozwijająca się.
Polega przede wszystkim na biernym i czynnym udziale. Bierny udział polega na słuchaniu muzyki proponowanej przez terapeutę. Po części muzycznej następuje zawsze część dyskusyjna Sposób prowadzenia zajęć, dobór utworów i ich zastosowanie, sposób prowadzenia dyskusji jest zależny od wielu czynników, potrzeb pacjentów, oraz celu i etapu terapii. Zadaniem osoby prowadzącej zajęcia i muzykoterapii jest wzbudzenie zainteresowania muzyką pacjenta. Dzięki temu terapeuta osiąga połowę celu do którego dąży. Kiedy pacjent wtopi się w muzykę, da się ponieść wyobraźni i kojącemu wpływowi muzyki, terapia ma sens i wpływa na wiele czynników w naszym ciele, zarówno fizycznie jak i psychicznie.

Muzykoterapia wpływa na:
-napięcie mięśni
-układ krążenia (podwyższa puls)
-działa na układ pokarmowy i oddechowy
-może obniżać próg wrażliwości myślowej
-odpowiednio dobraną muzykę stosuje się w łagodzeniu bólu i w czasie zabiegów chirurgicznych, stomatologicznych, w położnictwie i ginekologii
-oddziaływanie muzyką stosuje się w chorobach psychosomatycznych, a także w rehabilitacji narządów ruchu

Cele muzykoterapii:
-uspokojenie, rozluźnienie
-poznanie (cel dydaktyczno-poznawczy)
-zabawa
-poznanie siebie nawzajem
-kulturotwórcza
-wytworzenie za pośrednictwem muzyki równowagi pomiędzy sferą przeżyć emocjonalnych a procesami fizjologicznymi

Funkcje:
-muzyka pozwala na docieranie do głęboko ukrytych konfliktów oraz wydobywa i aktywizuje emocje
-poprawa nastroju uczestnika oraz realizacja ćwiczeń zaburzonych sfer psychicznych
-dostarczenie pozytywnych przeżyć uczestnikowi
-pozwala na specyficzne doznania mogące doprowadzić do głębszego zainteresowania muzyką
-upowszechnienie muzyki w społeczeństwie
-wspólne przeżywanie pozytywnych emocji daje szansę na przełamanie barier nieśmiałości, rozładowanie napięcia
-stwarzanie okazji do zabawy

Na codzień jestem świadkiem jak muzykoterapia wypełnia swoje zadania, cele oraz funkcje. W ośrodku dla niepełnosprawnych gdzie pracuję, wyraźnie widać efekty oraz chęć uczestniczenia w zajęciach muzykoterapeutycznych. Widać nie tylko postępy, ale i radość na twarzy małych pacjentów a to przecież jest najważniejsze. Dzieci najchętniej słuchają odgłosów natury, odgłosow dnia życia codziennego.Pozwala im to w pewien sposób zobaczyć otaczającą ich rzeczywistość, którą tak trudno jest im zrozumieć i pojąć.
Muzykoterapia jest też świetną zabawą dla dorosłych, apeluje do wszytskich żeby chociaż raz w życiu spróbowli i uwieżyli w nową technologię terapii poprzez muzykę. Serdecznie pozdrawiam i miłej zabawy:)

Przykład muzykoterapii, bardzo dużo przyjemnych dźwięzków, ciekawy rytm i do tego wszystkiego liryka. Zapraszam do wypróbowania.

Materiały pomocnicze:Terapia muzyką w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi. Historia, metoda i praktyka, Paul Nordoff, Clive Robbins.

Egzoszkielet HAL 5

gaffkat7 — Mon, 30 Nov 2009 18:05:40 +0000

Najpierw warto napisać, kilka słow o Egzoszkielecie. Otóż jest to mocowana na zewnątrz ciała powłoka, której celem jest wzmocnienie siły mięśni użytkownika. Egzoszkielet może wzmacniać wszystkie partie mięśni lub tylko niektóre (np. sztuczne ramię).
Robo kostium pozwalajacy na podnesieniu 2x wiecej ciężaru, wynaleziony został przez Japończyków. Taki własnie pomysł stał się przez ostatnie 7 miesięcy wykorzystywan w celach rehabilitacyjnych i dla osób niepelnosprawnych ruchowo, w jakikolwiek sposób.
Pierwszym niepełnosprawnym pacjentem poddanym badaniu z wykorzystaniem egzoszkieletu, był 24 latek sparaliżowany od pasa w dół, po ciężkim wypadku samochodowym, w którym stracił czucie.Przez 3 tygodnie młody chłopak uczył się wykorzystywać, chodzić i panować nad Halem,jak sam powiedział Hal stal się cześcią niego.Rezultaty były zdumiewające Hal okazal się świetnym rehablitantem i pomógł młodemu studentowi powrócić do rzeczywistośći i do świata w którym żył przez wypadkiem.
Hal został zaprogramowany tak , aby współpracować z chorym, zięki temu osobe z paraliżem np. kończyń dolnych mogą w pełni odzyskać możliwość poruszania się i normalnego życia.
Zródło: www.images.google.pl

Materialy pomocnicze: temat wpisu, podpatrzyłam po obejrzeniu programu na discover channel o nowych Japońskich technologiach, pomyślalam że warto streścić to, co zobaczyłam i oto efekt:)

Nowa technologia w Tokio

gaffkat7 — Sun, 01 Nov 2009 10:18:34 +0000

Podczas targów sprzętu rehabilitacyjnego w Tokio firma Panasonic zaprezentowała specjalne łóżko, które może zostać przetransformowane na wózek inwalidzki. Co ważne – podczas zmiany, pacjent nie musi wstawać.

Czy nowe technologie pomagają niepełnosprawnym w ich codziennym życiu?
(polls)

źródło: www.interia.pl/wiadomośći

Świat surrealistyczny-świat ludzi chorych psychicznie

gaffkat7 — Sat, 31 Oct 2009 21:35:14 +0000

Telefon dla głuchoniemych

gaffkat7 — Sat, 31 Oct 2009 21:12:40 +0000

Telefon komórkowy dla głuchoniemych. Niemożliwe? A jednak. Tomasz Bodach,rybnicki przedsiębiorca właśnie przesłał do biura patentowego prototyp takiego cuda. Jak zapewnia telefon pozwoli osobom które nie mówią i nie słyszą swobodnie rozmawiać przez komórkę z osobami zdrowymi.

Dla tych, których świat spowija cisza takie urządzenie jest bezcenne. Janusz Michalski jest głuchoniemy od urodzenia. Dzięki SMS-om może porozumiewać się z rodziną i bliskimi. Ale 160 znaków to zdecydowanie za mało by przeprowadzić rozmowę na odległość.

I właśnie z myślą o takich ludziach, projekt telefonu, który pozwoli im na prawdziwą rozmowę opracował Tomasz Bodach, rybnicki przedsiębiorca. Zasada działania takiego urządzenia jest prosta. Za pomocą czujnika umieszczonego na palcu głuchoniemy alfabetem morse’a przesyła sygnał do syntezatora mowy. W drugą stronę urządzenie działa podobnie. Program rozpoznaje mowę i pokazuje jej treść na wyświetlaczu komórki.

Samym głuchoniemym pomysł się podoba. Ale by z takiego telefonu skorzystać głusi, którzy do tej pory uczyli się wyłącznie języka migowego musieliby też poznać alfabet morse’a.

Tomasz Bodach swój projekt wysłał już do biura patentowego. Teraz czeka na inwestora, który wyłoży pieniądze na budowę prototypu. A możliwości finansowania takich działań są. Wynalazca ocenia, że telefon mógłby wprowadzić na rynek w połowie przyszłego roku. Jego sprzedażą chce zainteresować sieci komórkowe. Na razie bez rezultatu.

Słowo wstępu

gaffkat7 — Fri, 16 Oct 2009 17:57:53 +0000

W ciągu ostatnich kilku lat wyłania się podejście do niepełnosprawności, w którym większy akcent kładzie się na prawa człowieka. W przeszłości, w polityce państwa zmierzano do tego, żeby osoby przystosować do ich niepełnosprawności. Obecnie w integracji dostrzega się kluczowy instrument włączenia osób z niepełnosprawnością w aktywną część społeczeństwa. Zwrot w kierunku podejścia związanego z prawami człowieka został wyraźnie zaaprobowany przez Komisję w Komunikacie z 1996 r. nt. “Równe szanse dla osób z niepełnosprawnością – nowa wspólnotowa strategia niepełnosprawności”.

Nowa europejska strategia zatrudnienia, z mocnym zaakcentowaniem prewencji oraz wczesnej i aktywnej interwencji, ma wiele do zaoferowania osobom z niepełnosprawnością. To nowe podejście jest najlepszym sposobem promocji zatrudnienia osób z niepełnosprawnością. Ma ono na celu wyposażenie ludzi w odpowiednie umiejętności do pracy, przystosowanie środowiska, zreorganizowanie wykonywanych zadań w taki sposób, żeby mogły je wykonywać osoby z różnymi zdolnościami. Podejście to ma zwiększyć zapotrzebowanie na tego typu ludzi i udzielić im odpowiedniego wsparcia.

Bazując na ważnych wydarzeniach w polityce państwa, Komisja uruchomiła lub wsparła szereg działań, mających na celu zwiększenie świadomości w zakresie problematyki zatrudnienia osób z niepełnosprawnością. Rozpoczęto dyskusję z Państwami Członkowskimi, społecznymi partnerami, organizacjami pozarządowymi na temat nowych trendów, idei, innowacyjnych praktyk i nurtów w polityce państwa, pojawiających się w Państwach Członkowskich.

Ten Roboczy Dokument Personelu jest kolejnym wątkiem w trwającej debacie. Nieformalne dyskusje urzędników Państw Członkowskich, organizacji osób z niepełnosprawnością oraz ekspertów z tej dziedziny służą jako podstawa sformułowania wspólnych zaleceń oraz wskazania obszarów, w których dalsza praca może być wykonana.

W ramach Europejskiej Strategii Zatrudnienia, będziemy nadal intensyfikować wysiłki w tej dziedzinie, szukając razem z Państwami Członkowskimi metod radzenia sobie z problemami osób z niepełnosprawnością. Będziemy tak tworzyć aktywne instrumenty rynku pracy i zmieniać środowisko pracy, aby wspierało ono potrzeby osób z niepełnosprawnością.